“اعتماد ملى و نقض حقوق”

“اعتماد ملى و نقض حقوق”

در روزهاى پر تردد شوراى حقوق بشر ،كه با حضور نمايندگان دولتى و غير دولتى در سه دوره در سال اتفاق مى افتد، اشخاص حقوقى غير دولتى نيز در كنار نمايندگان دولتى مسائل خود يا به عبارتى نقض حقوق بشر را به سمع شورا مى رسانند و براى يك حركت جمعى براى اعاده حق مورد نظرشان تلاش مى كنند. كه دو نكته در اين پروسه حق خواهى بسيار قابل تامل است:
يك اينكه اين شورا اكثرا محل مخالفان و طالبان حقوق بشر از كشورهايى در حال توسعه است و لذا بسيار سياسى.
دوم اينكه ازكشور هاى غربى هيچ سازمان غير دولتى غربى براى نقض حقوق گروه ،و يا جمعيتى شكايت ندارد!
كه مجددا دو نكته حائز اهميت است:
نگرش برخى كه معتقد هستند،اين شورا بيشتر ابزار فشار كشورهاى غربى براى كشورهاى در حال توسعه
است ، كه مى تواند صادق باشد.
دوم اينكه ،اين كشورها نظامى در درون خود بوجود اورده اند ، كه منتقدين و مخالفانشان نه تنها نيازى به طرح شكواييه در شورا ى حقوق بشر نمى ببيند ،بلكه به نوعى اعتماد به اعاده حق خود از نظام هاى حكومتى مربوطه را دارند!
واين يعنى “اعتماد ملى”


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *